Τρίτη, 12 Απριλίου 2011

ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΤΟΥ ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΥ ΣΤΗΝ ΠΕΡΓΑΜΟ







ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΤΟΥ ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΥ ΣΤΗΝ ΠΕΡΓΑΜΟ



Της Ἱεράς Μονὴς Σταυροβουνίου
==============
. (…) Ἂς ἀναφέρουμε καὶ ἕναν ἐπιπρόσθετο λόγο, ποὺ καθιστοῦσε τὴν Πέργαμο ὡς τὴν πόλι ὅπου «κατοικεῖ ὁ Σατανᾶς». Σ’ αὐτὴ τὴν πόλι, ὡς κέντρο τῆς ρωμαϊκῆς διοικήσεως στὴν Μικρὰ Ἀσία, ἐπεβλήθη, ἀπὸ τὴν τότε κυρίαρχη ρωμαϊκὴ κοσμοκρατορία, ἡ λατρεία τοῦ ἑκάστοτε ρωμαίου Καίσαρα σὰν θεοῦ! Καὶ ναὶ μὲν ἡ λατρεία τοῦ Καίσαρα εἶχε ὡς πρώτη ἕδρα τὴν πρωτεύουσα αὐτῆς τῆς κοσμοκρατορίας, δηλαδὴ τὴ Ρώμη, ὅμως ἡ ἀπεχθὴς αὐτὴ λατρεία καθιερώθηκε δυναμικὰ καὶ ἐπιβλήθηκε καὶ στὴν Πέργαμο, στὸ κέντρο δηλαδὴ τῆς Μικρασιατικῆς Διοικητικῆς καὶ Δικαστικῆς ἐξουσίας τοῦ τότε θεωρουμένου μόνου «πλανητάρχη», τοῦ ρωμαίου δηλαδὴ αὐτοκράτορα. Γι’ αὐτὸ τὸ λόγο, ὅπως προαναφέραμε, κατὰ τοὺς χρόνους ποὺ γραφόταν ἡ Ἀποκάλυψι ἡ Πέργαμος ἀπεκαλεῖτο καὶ μὲ τὴν προσωνυμία «Μικρὰ Ρώμη». Ἐκεῖ ἀνηγέρθη μάλιστα καὶ «ἱερὸ» πρὸς τιμὴν τῆς «θεᾶς Ρώμης», ὅπως ἐπίσης καὶ ναοὶ λατρείας τοῦ Καίσαρα Αὐγούστου καὶ ἀργότερα τοῦ Καίσαρα Τραϊανοῦ. Αὐτὴ δὲ ἡ θεοποίησι καὶ προσωπολατρία τῶν ἑκάστοτε ρωμαίων Αὐτοκρατόρων ἦταν ἄρρηκτα συνυφασμένη μὲ τοὺς ἀδίστακτους τότε τρομεροὺς διωγμοὺς ἐναντίον τῶν πιστῶν Χριστιανῶν. Καὶ τοῦτο, διότι οἱ Χριστιανοί, ἀφ’ ἑνὸς μὲν ἀρνοῦνταν μέχρι θανάτου τὴν λατρεία τοῦ Καίσαρα, καὶ ἀφ’ ἑτέρου ἐλάτρευαν μέχρι θανάτου τὸν μόνο ἀληθινὸ Θεό, τὸν Σωτήρα μας Ἰησοῦ Χριστό.
. Αὐτὰ ὅλα λοιπὸν συναποτελοῦν εὔλογη καὶ κορυφαία αἰτία τοῦ χαρακτηρισμοῦ τῆς Περγάμου ὡς τῆς πόλεως ἐκείνης, ὅπου ὄχι μόνο λατρεύεται ὁ Σατανᾶς, ἀλλὰ καὶ ὅπου εὑρίσκεται καὶ αὐτὸς τοῦτος ὁ θρόνος του!
. Ἡ ἀπολυτοποίησι καὶ ἡ θεοποίησι τοῦ θεωρουμένου ὡς παντοδυνάμου καθεστῶτος τῆς ρωμαϊκῆς αὐτοκρατορίας καὶ ἡ προσωπολατρία τοῦ θεωρουμένου ὡς ἀθανάτου παντοκράτορα Καίσαρα τῆς τότε κοσμοκράτειρας Ρώμης, ἀποτελοῦσε Ὕβρι κατὰ τοῦ μόνου Ἀληθινοῦ Θεοῦ καὶ τοῦ ἐνανθρωπήσαντος Υἱοῦ Του.
. Ὕβρι γενικὰ κατὰ τοῦ Θεοῦ συνιστᾶ κάθε προσπάθεια θεοποιήσεως εἴτε αὐτοῦ τούτου τοῦ στυγνοῦ ἀπολυταρχικοῦ καθεστῶτος, εἴτε αὐτοῦ τοῦ ἰδίου τοῦ προσώπου τοῦ ἀπόλυτου μονάρχη. Στὴν πόλι δὲ τῆς Περγάμου, ποὺ ἦταν διοικητικό, θρησκευτικὸ καὶ πολιτιστικὸ κέντρο τῆς τότε ἐποχῆς, αὐτὴ ἡ βλάσφημη «θεοποίησι» πῆρε ἐπίσημη μορφὴ καὶ κατέστη θεσμός.
. Ἡ βλασφημία αὐτὴ φθάνει στὴν κορύφωσι, ὅταν τὸ ἄ-θεο καὶ προσωποπαγὲς καθεστὼς κατέστη καὶ ἀντί-θεο μὲ τὸν ἐξαπολυθέντα δριμύ, ἄτεγκτο καὶ ἀδυσώπητο διωγμὸ ἐναντίον τῶν ἐκεῖ διαβιούντων πιστῶν χριστιανῶν.
. Στὴν πόλι τῆς Περγάμου, ὅπου ὑπῆρχε ὅλο ἐκεῖνο τὸ σατανικὸ ὑπόβαθρο, τὸ ὁποῖο περιγράφει ἐν περιλήψει στὰ προηγούμενα, ἐξαπολύεται ἱστορικὰ καὶ ὁ πρῶτος συστηματικὸς διωγμὸς τοῦ ἀντιχρίστου κράτους ἐναντίον τῶν χριστιανῶν, μέσα τὸν χῶρο τῆς πνευματικῆς ἀκτινοβολίας τῶν ἑπτὰ Ἐκκλησιῶν τῆς Μικρᾶς Ἀσίας!
. Ὅπως προσφυέστατα παρατηρεῖ καὶ ἐπισημαίνει ὁ μακαριστὸς καθηγητὴς τοῦ Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης Βασίλειος Στογιάννος, οἱ χριστιανοί, δικαίως, πίσω ἀπὸ τὴ λατρεία τοῦ ἀντιθέου καθεστῶτος ὅσο καὶ τοῦ λατρευομένου ὡς θεοῦ Καίσαρα Δομιτιανοῦ (αὐτοῦ δηλαδὴ ποὺ ἐξώρισε καὶ τὸν ἅγιο ἀπόστολο καὶ Εὐαγγελιστὴ Ἰωάννη στὴν νῆσο Πάτμο) ἔβλεπαν τὸν ἴδιο τὸν Σατανᾶ νὰ προσπαθῆ νὰ σφετερισθῆ τὸν θρόνο τῆς θεότητος!
. Ὅπως προαναφέραμε, στὴν Πέργαμο ὑπῆρχαν καὶ ἐκδηλώνονταν, δίκην ὁμοκέντρων καὶ ὑπερτιθεμένων «κύκλων», πολλὲς καὶ ποικίλες μορφὲς «ἀναφορᾶς» τοῦ Σατανᾶ καὶ ἀποδόσεως σ’ αὐτὸν τιμῆς καὶ λατρείας.
. Οἱ ἐκδηλώσεις καὶ τὰ κέντρα ἐξουσίας τοῦ Σατανᾶ στὴν Πέργαμο συνοψίζονται κυρίως στὰ πιὸ κάτω:
  • Εἰδωλολατρικοὶ ναοί·
  • Ὑπέρλαμπρος καὶ ὑπερυψούμενος «θρόνος» τοῦ Δία στὴν ἀκρόπολι τῆς πόλεως·
  • Σατανικὲς λατρεῖες·
  • Θεοσοφικὲς «θεραπεῖες» μὲ τὰ συμπαρομαρτοῦντα παραπλανητικὰ βιβλία καὶ περγαμηνές·
  • Λατρεία τοῦ Ἀσκληπιοῦ·
  • Λατρεία τοῦ ἀσβέστου «πυρὸς-θεοῦ» στὴν κορυφὴ τῆς Ἀκροπόλεως τῆς Περγάμου·
  • Λατρεία τῆς ἀπολυτοποιημένης ρωμαϊκῆς κυριαρχίας καὶ τοῦ αὐτοθεοποιουμένου Καίσαρά της.
. Καθὼς ἐπισημαίνει ὁ ἀνωτέρω μακαριστὸς Καθηγητὴς Βασίλειος Στογιάννος, ὅλα αὐτὰ συνέβαιναν καὶ λειτουργοῦσαν, εἴτε μεμονωμένως, εἴτε μὲ τοὺς ποικίλους συνδυασμούς τους, ὄχι μόνο στὴν Πέργαμο ἀλλὰ καὶ ἀλλαχοῦ. Καὶ διερωτᾶται: Γιατί εἰδικὰ στὴν Πέργαμο ὁ ἴδιος ὁ Χριστὸς ὑπογραμμίζει καὶ ἐπισφραγίζει τὸ ἰδιάζον γεγονός, ὅτι σὲ αὐτὴ τὴν πόλι κατοικοῦσε ὁ Σατανᾶς καὶ ἐκεῖ μάλιστα εἶχε καὶ τὸν θρόνο του; Καὶ ἀπαντᾶ ὁ ἴδιος μὲ τὴν ἰδική του προσωπικὴ εὐφυῆ ἑρμηνεία: Διότι στὴν Περγάμο ἔχομε τὸν πρῶτο συστηματικὸ διωγμὸ κατὰ τῶν χριστιανῶν, ὁ ὁποῖος ἔχει αἰτιώδη σύνδεσι μὲ τὴ λατρεία τοῦ Καίσαρα. Ὡς ἐκ τούτου, στὴν Πέργαμο ἀναδεικνύεται καὶ ὁ πρῶτος ἐν τῇ Μικρᾷ Ἀσίᾳ Μάρτυρας! Ὁ Κύριος τὸν ἐπικαλεῖται εὐφήμως, ὀνομάζοντάς τον ὡς τὸν «Μάρτυρά Του τὸν πιστὸν» (Ἀποκ. β΄ 15)! Αὐτὸν ποὺ ἀκολούθησε τὸ ζωντανὸ ὑπόδειγμα τοῦ ἐπισκόπου τῆς Περγάμου, πρὸς τὸν ὁποῖον δηλαδὴ ἀπευθύνει ὁ Χριστὸς τὴν «πρὸς τὸν ἄγγελον τῆς Ἐκκλησίας τῆς Περγάμου» (Ἀποκ. β΄, 12), ἐπιστολή Του, καὶ τὸν ὁποῖον ἐπαινεῖ διότι· «κρατᾶ τὸ Ὄνομα τοῦ Χριστοῦ καὶ δὲν ἀρνήθηκε τὴν πίστι στὸν Χριστὸ» (Ἀποκ. β΄, 13), καὶ μάλιστα, ἂν καὶ ἐζοῦσε σὲ μία τόσο σατανοκρατούμενη πόλι!
. Μὲ τὸν μαρτυρικὸ θάνατο τοῦ Ἁγίου Ἀντίπα ἔχουμε πασιφανῆ πλέον παρουσία τοῦ «θηρίου-Ἀντιχρίστου» στὸ χῶρο τῆς πνευματικῆς ἐπικρατείας τῶν ἑπτὰ Ἐκκλησιῶν τῆς Μικρᾶς Ἀσίας. Τοιουτοτρόπως ἐξηγεῖται καὶ διαφωτίζεται πλήρως ὁ χαρακτηρισμὸς τοῦ Χριστοῦ γιὰ τὴν Πέργαμο «ὅπου ὁ θρόνος τοῦ Σατανᾶ» καὶ «ὅπου ὁ Σατανᾶς κατοικεῖ».
. Τὸ μαρτύριο τοῦ ἁγίου Ἀντίπα, ὁ ὁποῖος ἑορτάζεται ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία μας τὴν 11η Ἀπριλίου, συνιστᾶ τὴν ἀπαρχὴ μιᾶς σειρᾶς διαδοχικῶν δεινῶν, ποὺ θὰ πλήξουν τὴν Ἐκκλησία. Καὶ αὐτὰ τὰ δεινά, ποὺ θὰ εἶναι φοβερὰ καὶ ἀπερίγραπτα, τὰ ἐπιφέρει στὸν λαὸ τοῦ Θεοῦ, στὴν Μίαν Ἐκκλησία, ἡ προσωρινὴ ἐπικράτησι τοῦ ἀντιθέου καὶ ἀντιχρίστου κράτους!
. Ἤδη στὸν κόσμο λειτουργεῖ ἡ θεϊκὴ «κρίσι», ποὺ ἀπορρέει ἀπὸ τὴν κένωσι, τὴν κάθοδο, τὴν σάρκωσι καὶ τὴν παρουσία σ’ αὐτὸν τὸν κόσμο τοῦ Θεοῦ Λόγου, τοῦ Σωτῆρος μας Χριστοῦ! Στὴν Πέργαμο ἔχουμε, κατ’ ἀντιπαράθεσι, τὴν ἀνάδυσι ἑνὸς ἐκδήλου πρώτου κυττάρου τῆς παρουσίας τοῦ Ἀντιχρίστου!

Περιοδ. «Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ», ἔκδ. Ἱ. Μονῆς Σταυροβουνίου (Κύπρος) , ἀρ. τ. 106-111 /2010

Κυριακή, 10 Απριλίου 2011

O γενικός γραμματέας του ΑΚΕΛ και ο στρατηγός Γεώργιος Γρίβας Διγενής



O γενικός γραμματέας του ΑΚΕΛ και ο στρατηγός Γεώργιος Γρίβας Διγενής

Χριστόδουλου Βασιλειάδη
Διδάκτορος θεολογίας - Μουσικού

Είναι λυπηρό άνθρωποι, οι οποίοι πολύ λίγα πρόσφεραν στον τόπο μας να καταφέρονται παντού και πάντοτε εναντίον ανθρώπων, που αγωνίστηκαν και πρόσφεραν ολόκληρη τη ζωή τους για την ελευθερία αυτού του τόπου. Και αναφέρομαι στις δηλώσεις, στις οποίες προέβη ο γενικός γραμματέας του ΑΚΕΛ κύριος Άντρος Κυπριανού σήμερα στο μνημόσυνο των Μισιαούλη και Καβάζογλου. Ο κύριος Κυπριανού καταφέρθηκε εναντίον του στρατηγού Διγενή με τον πιο χυδαίο τρόπο, αναφέροντας ότι υπάρχουν ακόμη άνθρωποι που δαφνοστεφανώνουν τον Γρίβα και τον θεωρούν ήρωα, ενώ θα έπρεπε να τον θεωρούν προδότη της πατρίδας.

Κατ’ αρχήν σε αυτές τις δηλώσεις βλέπουμε το άσβεστο μίσος των οργάνων του ΑΚΕΛ εναντίον του Διγενή και γενικότερα εναντίον των ιδανικών της ΕΟΚΑ. Όμως πέρα από αυτό το μίσος μπορούμε να δούμε και το γεγονός ότι αυτοί που κατηγορούν κατά βάση νοιώθουν ανασφάλεια και γι’ αυτό προσπαθούν να μειώσουν την προσφορά των άλλων για να εξυψώσουν τη δική τους προσφορά (αν υπάρχει και όπου υπάρχει)! Εν προκειμένω, επειδή ο πρόεδρος Χριστόφιας και η ηγεσία του ΑΚΕΛ βρίσκονται σε αδιέξοδο, δεν ξέρουν πως να αντιδράσουν και γι’ αυτό κάνουν σπασμωδικές κινήσεις, προσπαθώντας να μειώσουν ανθρώπους που αναμφίβολα προσέφεραν ότι πιο πολυτιμότερο υπάρχει στον κόσμο, την ίδια τους τη ζωή.

Ο στρατηγός Γεώργιος Γρίβας Διγενής, αγαπητέ κύριε Κυπριανού, είναι στη συνείδηση των Ελληνοκυπρίων ο πιο καταξιωμένος ήρωας της κυπριακής ιστορίας, είτε το θέλετε είτε όχι. Η ιστορία αυτό αποδεικνύει μέχρι σήμερα, όσο και αν θέλετε να αλλοιώσετε την ιστορική πραγματικότητα. Για ένα καλόπιστο ερευνητή, που αναζητά την αλήθεια μέσα στην ιστορία δεν μπορεί παρά να δει τους αγώνες, τους οποίους διεξήγε ο Διγενής σε όλα τα πεδία των μαχών. Ευχόμαστε και εσείς κάποτε να μπορέσετε να το δείτε αυτό και να ανοιχτούν τα μάτια της ψυχής σας για να δείτε και εσείς την ιστορική αλήθεια!

Τετάρτη, 6 Απριλίου 2011

ΟΙ ΑΠΟΣΤΟΛΟΙ ΒΑΡΝΑΒΑΣ ΚΑΙ ΠΑΥΛΟΣ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ



Οι απόστολοι Βαρνάβας και Παύλος στην Κύπρο
Χριστόδουλου Βασιλειάδη
Διδάκτορος Θεολογίας - Μουσικού

            Έτσι, λοιπόν, το Άγιον Πνεύμα έρχεται, για να ενισχύσει τις σκέψεις τους προς αφορισμό των αποστόλων Βαρνάβα και Παύλου στο ιεραποστολικό έργο.  «Ήτο η ώρα, καθ’ ην το χριστιανικόν ευαγγέλιον εξεκίνει δια την αχανή αυτοκρατορίαν, διό και εδόθη επίσημος χαρακτήρ εις την εκκίνησιν»¹¹.
            2. Πρώτη αποστολική περιοδεία στην Κύπρο.
            Μαζί με τους αποστόλους Βαρνάβα και Παύλο η ομάδα περιέλαβε και τον Ιωάννη Μάρκο, ως βοηθό.  Κατά την πρώτη αποστολική περιοδεία οι τρείς άνδρες μετέβησαν στην Κύπρο και στη νότια Μικρά Ασία (τις επαρχίες της Παμφυλίας, Πισιδίας και Λυκαονίας).
            Ο Παύλος βρισκόταν σε εξωτερική εξάρτηση από τον Βαρνάβα, αλλά ηγείτο του λόγου, γι’ αυτό και στα Λύστρα εξέλαβαν τον μεν Βαρνάβα σαν τον Δία, ενώ τον Παύλο σαν τον Έρμή
¹²:  «Εκάλουν τε τον μεν Βαρνάβαν Δία, τον δε Παύλον Ερμήν, επειδή αυτός ήν ο ηγούμενος του λόγου» (Πράξ. Ιδ’, 12).
            Όπως βλέπουμε σαφέστατα από το προηγούμενο χωρίο, ο Παύλος, λόγω των ρητορικών του δυνατοτήτων, ήταν ηγούμενος του λόγου, ενώ ο Βαρνάβας λειτουργούσε σαν αρχηγός.
            Την πρωτοβουλία, όμως, κατά την πρώτη αποστολική περιοδεία είχε ο Βαρνάβας, όπως φαίνεται, όχι μόνο από το γεγονός ότι επισκέφθηκαν πρώτη την πατρίδα του αποστόλου Βαρνάβα Κύπρο, αλλά και από το ότι το όνομα του αποστόλου Βαρνάβα τοποθετείται ως επί το πλείστον πρώτο στη διήγηση των Πράξεων των αποστόλων
¹³.
            3. Περιοδεία σε ολόκληρη την Κύπρο
            Την Κύπρο περιόδευσαν οι απόστολοι από τη Σαλαμίνα μέχρι της Πάφου, κηρύττοντες αδιάκριτα προς Ιουδαίους και Έλληνες
¹⁴.  Στην Κύπρο ίδρυσαν επίσης άγνωστες κατ’ όνομα χριστιανικές κοινότητες¹⁵.
            Οι Πράξεις των Αποστόλων αναφέρονται στην έλευση των τριών ανδρών στο ιγ΄ κεφάλαιο, στίχοι 4-12.  Υπάρχει παράδοση ότι στο Κίτιο χειροτόνησαν τον Άγιο Λάζαρο ως πρώτο επίσκοπο Κιτίου και στην Λαμπαδού χειροτόνησαν τον Άγιο Ηρακλείδιο ως πρώτο επίσκοπο Ταμασού
¹⁶.
            Ύστερα οι δύο απόστολοι, μαζί με τον Μάρκο, έφτασαν στην Πάφο.  Εκεί, σύμφωνα πάλι με την παράδοση, οι Ιουδαίοι αντέδρασαν στο κήρυγμα των δύο αποστόλων, και μαστίγωσαν τον απόστολο Παύλο, αφού τον έδεσαν πάνω σε μια κολόνα, που σώζεται μέχρι σήμερα
¹⁷.

Η τύφλωση του μάγου Ελύμα

            1. Ο μάγος Ελύμας
            Το βιβλίο των Πράξεων των Αποστόλων αναφέρει τα εξής: «Διέλθοντες δε την νήσον άχρι Πάφου εύρον τινα μάγον ψευδοπροφήτην Ιουδαίον ώ όνομα Βαριησούς, ός ήν σύν τω ανθυπάτω Σεργίω Παύλω, ανδρί συνετώ, ούτος προσκαλεσάμενος Βαρνάβαν και Σαύλον επεζήτησεν ακούσαι τον λόγον του Θεού
· ανθίστατο δε αυτοίς Ελύμας ο μάγος – ούτω γάρ μεθερμηνεύεται το όνομα αυτού· ζητών διαστρέψαι τον ανθύπατον από της πίστεως.  Σαύλος δε, ο και Παύλος, πλησθείς Πνεύματος Αγίου και ατενίσας προς αυτόν είπεν· ώ πλήρης πάντος δόλου και πάσης ραδιουργίας, υιέ διαβόλου, εχθρέ πάσης δικαιοσύνης, ού παύση διαστρέφων τας οδούς Κυρίου τας ευθείας; και νυν ιδού χείρ Κυρίου επί σε, και έση τυφλός μη βλέπων τον ήλιον άχρι καιρού.  Παραχρήμα δε έπεσεν επ’ αυτόν αχλυς και σκότος, και περιάγων εζήτει χειραγωγούς.  Τότε ιδών ο ανθύπατος το γεγονός επίστευσεν, εκπλησσόμενος επί τη διδαχή του Κυρίου (Πράξ. Ιγ’, 6-12).
            Κατ’  αρχήν πρέπει να διευκρινίσουμε, ότι ο μάγος, πολλές φορές, αποτελούσε μέλος της αυλής του βασιλιά – διοικητή, και ήταν ένας από τους συμβούλους του
¹⁸.
            Οι τρείς άνδρες, λοιπόν, προσκλήθηκαν από τον ανθύπατο Σέργιο Παύλο, ο οποίος ήταν άνθρωπος συνετός, για να μιλήσουν για το μήνυμα του Χριστού.  Ανθίστατο, όμως, σ’  αυτούς ο σύμβουλος του ανθύπατου Ελύμας, ο οποίος προσπαθούσε με σοφίσματα και τεχνάσματα να απομακρύνει τον ανθύπατο από του να πιστέψει.  Ο Παύλος, αφού εγέμισε με Πνεύμα Άγιο, τον κοίταξε κατάματα, και τον επέπληξε.  Στη συνέχεια τον ετύφλωσε «άχρι καιρού».  Αμέσως τότε έπεσε βαθύ σκοτάδι, και ο μάγος περιεφέρετο εδώ και εκεί, ζητώντας ανθρώπους να τον χειραγωγήσουν.
            Ο ανθύπατος, βλέποντας αυτό το θαύμα, αλλά και πιστεύοντας στα λόγια των αποστόλων, επίστευσε, και εξεπλήττετο, και εθαύμαζε για τη διδαχή του Κυρίου.
            2. Μετάβαση στη Μικρά Ασία και Αντιόχεια.
            Ακολούθως προχώρησαν διά θαλάσσης στην ασιατική ακτή.  Εκεί ο ανεψιός του Βαρνάβα Μάρκος μπροστά στην άξεστο και ληστοτρόφο χώρα
¹⁹  δείλιασε και τους εγκατέλειψε.  Ακολούθως, αφού περιόδευσαν την Παμφυλία, Πισιδία και Λυκαονία, επέστρεψαν στην Αντιόχεια.
            Αργότερα ο Παύλος πρότεινε να ξαναεπισκευθούν τις περιοχές της Μικράς Ασίας.  Ο Βαρνάβας ευρέθη σύμφωνος, αλλά υπέδειξε να πάρουν μαζί τους και το Μάρκο.  Ο Παύλος όμως αρνήθηκε να δεχθεί την συνεργασία του δειλού τότε Μάρκου, και έτσι οι δύο άνδρες χώρισαν (Πραξ. Ιέ, 35-39).  Ο Βαρνάβας, λοιπόν, μαζί με το Μάρκο έπλευσαν στην Κύπρο.  Μέχρι εδώ έχουμε μαρτυρίες στις Πράξεις των Αποστόλων περί του Βαρνάβα.
            Ο απόστολος Παύλος στη Β’ προς Κορινθίους επιστολή του αναφέρει τα εξής: «Συνεπέμψαμεν δε μετ’ αυτού τον αδελφόν ού ο έπαινος εν τω ευαγγελίω δια πασών των εκκλησιών»(Β’ Κορ. η΄, 18).  Μαζί με τον Τίτο εδώ ο Παύλος προφανώς υπονοεί τον Βαρνάβα.  «Ο μη ονομαζόμενος αδελφός ήτο έγκριτος, ως ο Βαρνάβας, είχε χειροτονηθεί προς ιεραποστολήν μετά του Παύλου, ως ο Βαρνάβας, και ενδιαφέρετο δια τας συλλογάς εράνων, ως ο Βαρνάβας»
²⁰.
            Από τα προαναφερθέντα συνάγεται το συμπέρασμα ότι υπήρξε και νέα περίοδος συνεργασίας του Βαρνάβα και του Παύλου, γύρω στο 56 μ.Χ.
            3. Κατοπινές παραδόσεις – Το μαρτύριό του.
            Υπάρχουν παραδόσεις ότι ο Βαρνάβας μετέβη στη Ρώμη και Αλεξάνδρεια.  Τελικά εμαρτύρησε στην Κύπρο στις 11 Ιουνίου του 57 μ.Χ.  «Οι Ιουδαίοι της Σαλαμίνος, ανησυχούντες εκ της επιτυχίας του χριστιανικού κηρύγματος εν Κύπρω, προέβησαν εις τας συνηθείς συνωμοσίας, τέλος δε, συλλαβόντες τον Βαρνάβαν, έσυρον δια σχοινίου προσδεδεμένου εις τον τράχηλον έξω της πόλεως, όπου τον απέκτειναν και έκαυσον το σώμα του.  Το εγκώμιον, γραφέν μετά την ανεύρεσιν του λειψάνου του, εξηγεί ότι «πρόνοια Θεού ακήρατον έμεινε το σώμα του αποστόλου»²¹.

Παρασκευή, 1 Απριλίου 2011

Ας ελπίσουμε το ποίημα αυτό του Ευαγόρα Παλληκαρίδη να το διαβάσουν όλοι οι ελληνοκύπριοι και να ξυπνήσουμε επιτέλους από το λήθαργο και την ευμάρεια που μας έχει κυριεύσει

ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΓΡΑΜΜΑ ΤΟΥ ΕΥΑΓΟΡΑ ΠΑΛΛΗΚΑΡΙΔΗ
ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΣΥΜΜΑΘΗΤΕΣ ΤΟΥ
========
Παλιοί συμμαθηταί,
Αυτή την ώρα κάποιος λείπει ανάμεσά σας, κάποιος που φεύγει αναζητώντας λίγο ελεύθερο αέρα, κάποιος που μπορεί να μη τον ξαναδείτε παρά μόνο νεκρό. Μην κλάψετε στον τάφο του. Δεν κάνει να τον κλαίτε. Λίγα λουλούδια του Μαγιού σκορπάτε του στον τάφο. Του φτάνει αυτό ΜΟΝΑΧΑ.

Θα πάρω μιαν ανηφοριά θα πάρω μονοπάτια
να βρω τα σκαλοπάτια που παν στη Λευτεριά.
Θ΄ αφήσω αδέλφια συγγενείς, τη μάνα, τον πατέρα
μεσ΄ τα λαγκάδια πέρα και στις βουνοπλαγιές.

Ψάχνοντας για τη Λευτεριά θα ΄χω παρέα μόνη
κατάλευκο το χιόνι, βουνά και ρεματιές.
Τώρα κι αν είναι χειμωνιά, θα ΄ρθει το καλοκαίρι
Τη Λευτεριά να φέρει σε πόλεις και χωριά.

Θα πάρω μιαν ανηφοριά θα πάρω μονοπάτια
να βρω τα σκαλοπάτια που παν στη Λευτεριά.
Τα σκαλοπάτια θ΄ ανεβώ, θα μπω σ΄ ενα παλάτι,
το ξέρω θαν απάτη, δεν θαν αληθινό.

Μεσ΄ το παλάτι θα γυρνώ ώσπου να βρω τον θρόνο,
βασίλισσα μια μόνο να κάθεται σ΄ αυτό.
Κόρη πανώρια θα της πω, άνοιξε τα φτερά σου
και πάρε με κοντά σου, μονάχα αυτό ζητώ.

Γειά σας παλιοί συμμαθηται. Τα τελευταία λόγια τα γράφω σήμερα για σας. Κι όποιος θελήσει για να βρει ένα χαμένο αδελφό, ένα παλιό του φίλο, ας πάρει μιαν ανηφοριά ας πάρει μονοπάτια να βρει τα σκαλοπάτια που παν στη Λευτεριά. Με την ελευθερία μαζί, μπορεί να βρει και μένα. Αν ζω, θα με βρει εκεί.
Ευαγόρας Παλληκαρίδης

Ιστολόγιο: Παναγιώτης Τελεβάντος